الزبيب جافين ، و العنب و الرطب صحيحين ، و يعفى عن اليسير المحتمل عادة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و اگر بايع به مشترى مبيع را از حيث صفت پست‌تر از آنچه بايد بدهد ، بدهد بر مشترى قبول آن لازم نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : اگرچه از جهت ديگرى اجود و نيكوتر باشد . و دليل آن اين است كه فردى كه به مشترى دفع شده حق وى نيست و در لزوم پذيرفتن چه بسا متضرّر مىشود . سپس مىفرماين : بر بايع لازمست در صورتى كه عقد را مطلق گذارده و قيد و شرطى در آن ذكر نكرده‌اند گندم و امثال آن را از غير آن همچون خاشاك گل و خاك و پوست غير معتاد پاك نموده آنگاه به مشترى تحويل دهد و اگر مورد معامله تمر و كشمش مىباشد بعد از خشك شدن بقبض وى دهد چنانچه اگر مسلم فيه انگور و رطب باشد آنها را سالم و صحيح بوى تحويل دهد . البته مقدار ناچيز از زوائد و خاشاك كه عادتا از امثال گندم و جو جدا نمىباشد اشكالى ندارد . قوله : مع تضرّره به : ضمير در [ تضرّره ] به مشترى و در [ به ] به [ دون صفت مشترطه ] عائد است . قوله : الزوان : فيّومى در مصباح المنير آورده كه [ زوان ] عبارت است از حبه‌هائى كه در خلال حبه‌هاى گندم يافت شده و